..::Don't you love her madly?::..
Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2007 |
Λία που πέταξες το Πάσχα |
Ο πατέρας της ήταν ο μόνος που την φώναζε με το όνομά της ολόκληρο. Ευαγγελία. Κυρίως για να την πειράζει, για να βλέπει πως τσιτωνόταν ολόκληρη. Είχε μια φωνή για ραδιόφωνο. Κάτι μάτια πρασινοκάστανα, μεγάλα, λαμπερά. Μπορούσες να γελάς με τις ώρες με τις ιστορίες της. Γελούσε, αχ πόσο γελούσε. Και είχε μόνο ένα πόδι. Δύο επεμβάσεις σε απόσταση 2 ετών την αφήσαν με τεχνητό μέλος. Μετά την δεύτερη επέμβαση ήταν η μόνη φορά που την είδα αποθαρρημένη. Κι αυτό για λίγο. Μετά ξανάρχισε να γελάει. Έχω να πω πολλές ιστορίες για εκείνη. Αστείες ιστορίες, όταν ο αυτοσαρκασμός της ανέβαζε το στροφόμετρο στις εννιά χιλιάδες. Μα δεν θέλω. Είναι δικές μου. Όπως δική μου είναι και η λιποψυχία να μην αντέξω να την δω την τελευταία φορά. Τότε που ο καρκίνος την είχε εγκλωβίσει μέσα στο σώμα της. Που είχε παραλύσει όλο της το νευρικό σύστημα. Μόνο τον σύντροφό της τα τελευταία χρόνια να ανάβει ένα τσιγάρο να το αφήνει να καίγεται στον τάφο της. Όταν θα σε ξαναδώ Λία, θα καπνίσουμε εκείνο το Lucky που σου είχα στολίσει με γραμμένες κόκκινες λέξεις και όσο κι αν σε έσφιγγε η χαρμάνα δεν το χαράμιζες. Και θα τραγουδήσουμε κι εκείνο το τραγούδι της Χαρούλας που τόσο γούσταρες. Όλου του κόσμου οι Κυριακές, λάμπουν στο πρόσωπό σου Τι χρώματα, τι μουσικές μες στο χαμόγελό σου Και μετά άμα θες σου χτυπάω και παλαμάκια όπως τότε στην ταβέρνα, στα γενέθλια που χόρευες με ένα πόδι και μια πατερίτσα, ζεϊμπέκικο. Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε. Πάλεψε από τα 18 και έφτασε μέχρι τα τριάντα περίπου. Η Λία, είναι η δική μου Αμαλία. Κι ο καθένας μας έχει την δική του Αμαλία. |
posted by sorry_girl @ 10:39 π.μ.  |
|
9 Comments: |
-
Και αυτό θα πεί δύναμη κορίτσι. Τις καλημέρες μου, τραγουδιστές με αυτό το υπέροχο τραγούδι της Χαρούλας για σένα, τη Λία και την Αμαλία. Φιλί
-
Τα "δυο σου χέρια" σκεφτόμουνα και γω χτες μα τελικά στο ποστάκιον για τα πολιτικά της Νήσου έβαλα το "Μάρκος Υπουργός"...
Αν δεν το έχεις mp3 πες μου e-mail να δοκιμάσω να στο στείλω...
-
Πώς κατάφερες και με συγκίνησες πάλι; :-(
-
Απλά πέρασα. Συγνώμη αλλά δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο.
-
BB φιλιά ρε κορίτσι Αγρινόμου ennia_me_dyo@yahoo.gr Νοζυ όχι εγώ,η Λία. Πάνα φιλιά
-
Ακριβώς ο καθένας έχει τη δική του Αμαλία και ίσως για αυτό να ήταν τόσο συλλογική η αντίδραση. Θα μου πεις, αύριο θα έχει ξεχαστεί όλο αυτό, αλλά έστω κι έτσι βάλαμε ένα λιθαράκι.
Υστ. Κάτι εικόνες σαν αυτην της φίλης σου να χορευεί ζειμπέκικο με τις πατερίτσες είναι που μου θυμίζουν κάθε τόσο οτι δεν πρέπει να γκρινιάζουμε και να στεναχωριόμαστε με το παραμικρό.
-
οι "Αμαλίες" της ζωής μας...
-
Μπαίνοντας σε αυτό το blog δεν περίμενα να δω να μιλάνε για ένα πρόσωπο που μου είναι τόσο γνώριμο και αγαπητό όπως η Λία.Συγκινήθηκα μόλις το είδα ...
-
Άρε κορίτσι της συγγνώμης... Μόνο μία; Μακάρι να `τανε μόνο μία...
|
|
<< Home |
|
|
|
..Εννιά με δύο.. | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health
|
Και αυτό θα πεί δύναμη κορίτσι.
Τις καλημέρες μου, τραγουδιστές με αυτό το υπέροχο τραγούδι της Χαρούλας για σένα, τη Λία και την Αμαλία.
Φιλί