..Εννιά με δύο..

..::Don't you love her madly?::..
Τρίτη, Οκτωβρίου 24, 2006
"Που σαν βιολί το σώμα σου.."
Στην πλατεία μέχρι να ξημερώσει. Ήθελα να σου πω πολλά, αλλά τελικά δεν είπα τίποτα. Και δεν μπορώ πια να πω. Περίεργα.
Είναι καλύτερα να μην. Ιστορίες μωρέ. Ιστορίες. Είναι που ποτέ κανείς δεν τις ζήτησε για νανούρισμα. Και μείναν να σκουριάζουν σαν εκείνες τις χοντρές αλυσίδες στο περιβόλι. Αλλάζουν οι καιροί, δεν το βλέπεις;
Είναι που ακόμα δεν έχει πάρει μορφή. Κομμάτια της μόνο βγαίνουν. Τα σκοτάδια της, εκεί βαθιά, ακόμα να διαλυθούν.
Είμαι καλά. Λίγο χρόνο μόνο και την αλλαγή περιμένω.
Από πού να ξεκινήσω να σου λέω; Είναι που βαραίνουν κι οι μέρες τώρα και δυσκολεύομαι. Αυτή τη φορά όμως δεν θα κρύψω τίποτα να το ξέρεις,
Κι εγώ που προσπαθούσα πάντα να το ελέγχω, τώρα δεν μπορώ. Θυμάμαι πως ούτε κι εσύ το είχες.
Με χάνω ρε συ. Ειρμός ή η απουσία του;
Κοιμήσου ψυχή μου.
Κι όταν ξημερώσει θα σου πω τα υπόλοιπα.
Στον ήλιο, στο φως, στη βεράντα να μη φοβάσαι.
Θα πιούμε καφέ και μόλις στρίψω τσιγάρο θα με ρωτήσεις.
Τι νέα υπάρχουν, αν είδα κανέναν, τι κάνει η μάνα μου.
Θα σου πω κι εγώ αν είναι καλά τώρα ο Χ. Θα σκύψεις το κεφάλι και χαμηλόφωνα θα μου απαντήσεις πως όταν παίρνει την αγωγή είναι καλά. Υποφερτά.
Θα ρωτήσεις αν εγώ είμαι καλά. Και θα σου πω ναι, τις παλιές συνήθειες τις έχω κόψει, μόνο που ακόμα καπνίζω και πίνω, αλλά θα το δουλέψω κι αυτό. Θα σου χαϊδέψω το κεφάλι «γιατί κουρεύτηκες μωρέ», θα μου πεις «ε περάσαν τα χρόνια μπέμπα μεγαλώσαμε». Δε θα στεναχωρεθώ καθόλου, στο υπόσχομαι. Κι ούτε θα σε ρωτήσω που χάθηκες. Κι όχι φασαρίες και δράματα. Καμία θεατρικότητα πια. Θα πάμε βόλτα σ΄ όλα μας τα μέρη που στοιχειώναν με τα χρόνια. Τους σταθμούς των τρένων και των ΚΤΕΛ, το πέτρινο πεζούλι στο Λυκαβηττό, την Κριστίν στον Υμηττό, τους μεγάλους ανοιχτούς δρόμους. «Γιατί άφησες τα μαλλιά σου να μακρύνουν μπέμπα;» Αμήχανα θα σε κοιτάω και θα παίζω με μια κόκκινη μπούκλα. «Για να έχεις κάτι να χαϊδεύεις όταν γυρίσεις μωρέ».
posted by sorry_girl @ 12:12 μ.μ.  
24 Comments:
  • At 12:37 μ.μ., Blogger Bitch Girl said…

    σαν σοκολάτα υγείας το κείμενό σας bittersweet :)

     
  • At 12:55 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    "Οι έρωτες καρδιά μου δεν πεθαίνουν μα κοιμούνται
    για να μπορούν κρυφά να κοροιδεύουν τον καιρό.."
    Κι όταν γυρίσεις θα'χουν όλα μακρύνει:μαλλιά,νύχια ακόμα κι οι μέρες...

    Πολύ ωραίο!..γιατί πάντα ανάβω τσιγάρο όταν σε διαβάζω.

    Καλησπέρα κοριτσάκι
    Μ.

     
  • At 12:58 μ.μ., Blogger Sigmund_01 said…

    Κάθε λέξη σου είναι σαν ξυράφι...

    Αλλά "Μπέμπα..."... ;!!!

     
  • At 1:01 μ.μ., Blogger zero said…

    Καλο το ποστ.

    ζερο.

     
  • At 1:12 μ.μ., Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said…

    Καμιά φορά σκέφτομαι ότι είναι τυχερός αυτός που σου κάνει τις ερωτήσεις

     
  • At 1:17 μ.μ., Blogger VITA MI BAROUAK said…

    Νόμιζα πως είσαι φτιαγμένη από ατσάλι αλλά εσύ είσαι φτιαγμένη από γλυκόπικρο κερί…

    ΥΓ. Τώρα τελευταία έφαγα μια φλασιά και μου χει κολλήσει η εξής φράση:
    Άλλαξε τη σειρά των λέξεων, φόρεσε και συ το μουστάκι του Νταλί…
    Ας το αλλάξω λίγο…
    Άλλαξε το νόημα των λέξεων, φόρεσε και συ το μεταλαγμένο μουστάκι του Νταλί…
    Θα το αλλάξω κι άλλο
    Άλλαξε τη σειρά των λέξεων, ξύρισε το μουστάκι του Νταλί…
    Χα!!

     
  • At 1:19 μ.μ., Blogger polikarpos said…

    μελαγχόλησα ρε sorry..
    καλημέρα

     
  • At 1:25 μ.μ., Blogger homelessMontresor said…

    Ο/η Ανώνυμος έγραψε κάτι πραγματικά υπέροχο!
    Νομίζω πως έτσι είναι τελικά!

     
  • At 1:37 μ.μ., Blogger Epsilon said…

    Καλημέρα, ανάποδη στα μούτρα ήταν αυτό το κείμενο. Με ξύπνησε για τα καλά.
    Οι παλιές συνήθειες κόβονται όταν δημιουργηθούν καινούργιες, δεν είναι εύκολο, ξέρω, μόνο που κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή.

     
  • At 2:23 μ.μ., Blogger Cherryfairy said…

    τα ποστ σου όλο και καλυτερέυουν,αλλά εσύ καλυτερεύεις;αναρωτιέμαι τι είναι καλύτερο..και προβληματίζομαι..

     
  • At 2:41 μ.μ., Blogger sorry_girl said…

    @bitch girl:
    Καλώς την!
    Ακριβώς έτσι το ένιωθα madame σας ευχαριστώ!
    @Μ.:
    Πασχαλίδης φιλενάδα;Και Γώγου στα καπάκια;Ε δεν είναι τυχαίο!
    Μη θυμηθώ εκείνο το "σαν βυθισμένες άγκυρες", γιατί δε θα την παλέψουμε!
    Φιλιά ρε..
    @δόκτορας:
    Ξυράφια ή κοπίδια την δουλειά τους την κάνουνε ;)
    Nαι καλέ..μπέμπα;γιατίιιι;
    @zero:
    Ευχαριστώ ζερό μου!
    @ερωτας:
    Τυχερός;ειλικρινά, δεν ξέρω να σου απαντήσω σε αυτό.Ο ίδιος πάντως μάλλον άλλη γνώμη είχε τελικά.
    Eίσαι πολύ γλυκός πάντως!
    @barouak:
    Χα!Εντελώς σουρρεάλ όμως!
    Και κερί και ατσάλι και νερό.
    ;)
    @poli:
    Όχι πουλάκι μου δεν ήθελα κάτι τέτοιο!καλημέρα σου!
    @montresor:
    Είμαι πολύ περήφανη για την ανώνυμή μου!χα!
    @epsilon:
    Θα γίνει κι η αρχή..κοντοζυγώνει ε;
    @cherry:
    Δεν ξέρω ρε κορίτσι..δεν ξέρω.

     
  • At 2:41 μ.μ., Blogger Η μικρή Ολλανδέζα said…

    ωχ παναγία μου πρωϊ πρωϊ...
    τρελά κέφια κι εσυ ε?
    υπέροχο κείμενο

     
  • At 3:06 μ.μ., Blogger The Motorcycle boy said…

    Αυτό ακριβώς που λέει η cherry και όπως ακριβώς το λέει.

     
  • At 4:29 μ.μ., Blogger satya said…

    ..εντονο και στροβιλιστικό σαν την κόκκινη μπούκλα σου..

    Έχεις κάτι πολυ δυνατό εσύ εκεί πίσω...

     
  • At 4:34 μ.μ., Blogger numb_jg said…

    καμιά θεατρικότητα πια...το κρατάω ως κάτι αισιόδοξο, αν και όλοι γινόμαστε ηθοποιοί καθημερινά, συνήθως ανάλογα με το συμφέρον μας. Καλησπέρα

     
  • At 6:16 μ.μ., Blogger Λίτσα said…

    Και, όπως πάντα, οι τελευταίες προτάσεις, μια έξοχη κορύφωση.
    (εμένα μου αρέσει το "Μπέμπα", πάντως - εν αντιλαμβάνομαι διατί αντιδρά ο δόκτωρ)

     
  • At 9:02 μ.μ., Blogger gelial said…

    εγκρίνω και επαυξάνω... την καλησπέρα μου :)

     
  • At 9:26 μ.μ., Blogger marquee de mud said…

    εγω δεν σε ξερω ουτε καλα ουτε καιρο αλλα το μονο που μπορω να δεχτω ειναι οτι απλα θες να γραψεις κατι και σου βγαινει αμεσως αυτο και ετσι. συμβαινει σε πολλους και σε σενα γινεται ολο και καλυτερο.

    αν τωρα "πονας" καθε φορα τοσο οσο φαινεται σου λεω με ολο το θαρρος "ΚΟΨΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ".

     
  • At 9:27 μ.μ., Blogger marquee de mud said…

    εγω δεν σε ξερω ουτε καλα ουτε καιρο αλλα το μονο που μπορω να δεχτω ειναι οτι απλα θες να γραψεις κατι και σου βγαινει αμεσως αυτο και ετσι. συμβαινει σε πολλους και σε σενα γινεται ολο και καλυτερο.

    αν τωρα "πονας" καθε φορα τοσο οσο φαινεται σου λεω με ολο το θαρρος "ΚΟΨΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ".

     
  • At 10:36 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @αγάπη από Ολλανδία:
    Τρελά κέφια δε λες τίποτα!
    @Mboy:
    όλα εντάξει θα γίνουν.Στο χέρι τους είναι;Μην ανησυχείς..
    @satya:
    Eυχαριστώ και καλώς ήρθες!
    Δυνατό, ικανό να κρατήσει πολύ και πολλά.
    ;)
    @numb:
    Καλημέρα!Αυτό το κείμενο ξεκίνησε όντως για αισιόδοξο, τώρα στην πορεία δεν ξέρω τι έγινε!
    @λίτσα:
    Ούτε κι εγώ το αντιλαμβάνομαι!
    Kι εμένα μου άρεσε το "μπέμπα".Τότε δηλαδή, τώρα μεγάλωσα χεχε!
    Ευχαριστώ..
    @gelial:
    Καλημέραα!
    Είναι η πρώτη φορά που εγκρίνεις κείμενό μου;!Τι έγινε πουλάκι 'μ έχεις πυρετό;
    χεχεχ!
    @μαρκήσιος:
    Φαντάζομαι το 'γραψες δυο φορές για να με πείσεις ε;Χεχε!
    Να μου το πεις από κοντά ρε αν κοτάς!Αχαχαχα!
    Σοβαρά τώρα:όντως συμβαίνει αυτό που λες.Το κείμενο ήταν εντελώς αυθόρμητο.Αν πονάει;
    Ναι αλλά δεν πειράζει.Όσο περνάει ο καιρός είναι και καλύτερα.Στιγμές μόνο μένουν.

     
  • At 11:18 π.μ., Blogger Trilian said…

    Κριστίν στον Υμμητό! Κριστίν στον Υμμητό! Όλοι περάσαμε από εκεί ή μου φαίνεται;

     
  • At 11:32 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @trilian:
    Ρε κοριτσάκι είσαι η μόνη που το σχολίασε!Κι εγώ περίμενα να γίνει χαμός με την συγκεκριμένη αναφορά!
    Χεχε!Μάλλον μόνο εμείς περάσαμε από κει!

     
  • At 8:55 μ.μ., Blogger birbrilo said…

    για να χεις κάτι να χαϊδεύεις όταν γυρίσεις, μωρέ...

    γιατί αφήνεις χώρο στο κρεββάτι;

    για να έχεις που να ξαπλώσεις όταν γυρίσεις... μωρέ...

     
  • At 8:56 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @birbrilo:
    !!!!!
    Eνθουσιάστηκα!

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 ..Εννιά με δύο.. | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 
eXTReMe Tracker

Web This Blog
About Me


Name: Sorry girl
Home: Athens, Greece
About Me: "Δεν την πιστεύω απ'το Άργος τη γενιά σας , Λίβυες μοιάζετε δεν μοιάζετε ντόπιες , ο Νείλος μόνο θα έβγαζε παρόμοιες . Ή μοιάζετε με Κύπρισσες που χάραξε καλός τεχνίτης . Ή με Ινδές , στα σύνορα της Αραπιάς , όπως ακούω - που σελώνουν για αλόγατα καμήλες . Κι αν είχατε τόξα θα σας παρομοίαζα με τις αβάτευτες και αντροφόνες Αμαζόνες." Αισχύλου "Ικέτιδες"
See my complete profile

Previous Post
Archives
Links
Ιστορίες της πόλης. Που είναι όμορφη μόνο τα βράδια.