..Εννιά με δύο..

..::Don't you love her madly?::..
Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006
Electricity
Το χαμένο του Σαββάτου. Που όλες γινόμαστε φανερά εν δυνάμει κορίτσια της συγγνώμης. Έτοιμη να λούσεις τα μαλλιά σου έτσι που αν κάποιος θέλει να τα μυρίσει να μείνει για πάντα εκεί. Να βάψεις τα μάτια σου. Να βάλεις στολή επίθεσης. Και να βγείς. Έτοιμη να αλλάξεις τη ζωή σου. Έτοιμη να πονέσεις. Έτοιμη να ενθουσιαστείς.
Περπατώντας στους δρόμους που σε λίγες ώρες θα σκοτεινιάζουν νωρίτερα. Περνάς δίπλα από μια πέτρινη μάντρα. Από μια λάμπα του δήμου. Από τούφες φουντωμένο γιασεμί. Τα τακούνια σου σπάνε την ησυχία, λιώνουν μικρά κομμάτια αέρα. Οι ψηλές σου κόκκινες δερμάτινες μπότες έτοιμες να αλώσουν. Κουνάς το κεφάλι σου να απαλλαγείς από τον ήχο της φωνής σου. "Αν ποτέ αποφασίσεις να γυρίσεις, μην πεις τίποτα μόνο φέρε μου γιασεμί". Τι γεύση έχει το γιασεμί όταν το ξερνάς γλυκιά μου; "Μόνο μη με ξαναπείς μωρό μου".
Τώρα θα σου σερβίρεις μαύρη μπύρα. Και θα κάνεις οτι δεν ακούς τον μυστήριο ήχο. Αυτόν που βγαίνει από το κουτί της. Αλλά δεν πειράζει, παίζεις το παιχνίδι που ξέρεις καλύτερα απ' όλα. Να αγνοείς το ένστικτό σου. Που σου λέει οτι εκεί υπάρχει μια μαύρη αράχνη. Όχι δεν είναι αράχνη, ούτε σκορπιός έτοιμος να κάνει αυτό που μόνο αυτός μπορεί τόσο αριστοτεχνικά : να αυτοκτονήσει μεγαλειωδώς. Είναι μια πεταλούδα. Μια όμορφη μπλέ πεταλούδα που λίγο θέλει να απλώσει τα λεπτοφτιαγμένα φτερά της και να ελευθερωθεί στο χώρο. Να αιωρηθεί για λίγο. Να αγγίξει ελαφρά τα μαύρα μακριά μαλλιά που μυστηριωδώς έχει ο ίδιος θαμώνας της ίδιας ξύλινης μπάρας. Και μετά να χαθεί στην ίδια υπόγεια διάβαση του παλιού σταθμού.
Κρίνε με με τον μόνο τρόπο που μπορείς. Υποκειμενικά. Όσο μακραίνει η αναμονή, θα σε πείσω πως άξιζε. Και μετά πως θα είναι όλα ομαλά, χωρίς φουρκέτες και λακκούβες ύπουλα σκεπασμένες με βρώμικα νερά υπονόμου. Μόνο χορτάρι και τέλεια σχηματισμένες ευθείες.
Τώρα που τα λέμε όλα, ζήτα να σου φέρουν και δυο καθαρά ποτήρια. Το ένα θα το πιείς στην μνήμη, το άλλο στην υγειά. Ξέρεις, αργά θα ζητήσεις κάτι ηλεκτρικό, θα στροβιλιστείς στο ξύλινο πάτωμα, θα σε κοιτάνε μα δε θα σε νοιάζει. Παίζεις το καλύτερό σου παιχνίδι.
Γυρνάς λοιπόν. Γερνάς λοιπόν. Κι όταν θα ξεβάψεις τα μάτια σου- τα μόνα που βάφεις λες και θες να εξαφανίσεις, θα σε πονάνε. Μα δε θα κοιταχτείς στον καθρέφτη, είναι από αυτά που νόμιζες οτι έβλεπες. Οτι αναγνώριζες. Σχήματα κορμιά συμπλέγματα. Μίλα. Μοιράσου τα. Πώς αλλιώς θα τα εκμηδενίσεις;
Κι αν ριζώσεις τι; Το αλλά, η εναλλακτική, οι ρημάδες οι επιλογές σου.
Εντάξει βούλωσέ το τώρα και άλλαξε πλευρό. Η αράχνη ετοιμάζεται για βόλτα και στ' αριστερά έχουνε γιορτή.
posted by sorry_girl @ 9:09 π.μ.  
18 Comments:
  • At 10:06 π.μ., Blogger Cherryfairy said…

    καλημέρα...

     
  • At 10:42 π.μ., Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said…

    Μπρέηκ Ντάνς και δηλητήριο. Με στέλνεις...

     
  • At 10:56 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @cherry:
    Καλημέρα πέρα για πέρα!
    ;)
    @erwtas:
    Ρε φίλε τα σχόλιά σου θα μπορούσα να τα κάνω ποστ.Κάποια στιγμή πρέπει να το δούμε αυτό!
    Καλημέρα, κάνει κρύο εκεί;

     
  • At 11:22 π.μ., Blogger ΣεΞπΥρ said…

    Τζίζζζζζζ (με χτύπησε το ρεύμα) :)

     
  • At 11:31 π.μ., Blogger Epsilon said…

    Εlectricity και βαμμένα μάτια,
    κορίτσια της συγνώμης και κόκκινες μπότες. Μνήμη και κορμιά.
    Οι αράχνες τρώνε τις πεταλούδες, ειδικά τις όμορφες, τις λαμπερές.
    Με άγγιξε όσο δεν μπορείς να φανταστείς.
    Καλή εβδομάδα να έχουμε!

     
  • At 11:41 π.μ., Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said…

    Έχεις το απόλυτο ελεύθερο. Κρύο δεν κάνει, εγώ κρυώνω...

     
  • At 11:49 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @σεξ+πυρ:
    Ιιιιιιι!Γρήγορα τον πυροσβεστήρα!
    @epsilon:
    Φχαριστώ φιλενάδα!
    Το σύντμησες πολύ όμορφα!
    Είδες που δε λέει να λλάξω nick?
    Και που να δεις και τις μπότες!
    ;)
    @erwtas:
    Ωραία λοιπόν!Θα σε ενημερώνω πριν τα ανεβάσω να τα σηκώνουμε ταυτόχρονα, όχι τίποτα άλλο να μοιραστούμε και την ντροπή!:-P
    Τώρα σχετικά με το κρύο.'Ημουνα σίγουρη οτι θα καταλάβαινες ακριβώς πως ρώτησα..!
    Αφού την έχεις πρόχειρη την αγκαλιά, γιατί δεν ζεσταίνεσαι εκεί;

     
  • At 12:00 μ.μ., Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said…

    επειδή λείπω και λείπει sorry λόγω υποχρεώσεων. στην αλλοδαπή δεν ζεις. το μόνο που κάνεις είναι να διευθετείς υποχρεώσεις

     
  • At 12:04 μ.μ., Blogger Λίτσα said…

    Ωραίο το καινούριο σπιτάκι - και ωραία, όπως πάντα, τα τελευταία σου.
    Καλημερίζω.

     
  • At 12:08 μ.μ., Blogger sorry_girl said…

    @erwtas:
    :(
    Δεν βάζεις πλώρη κάποια στιγμή, σιγά-σιγά για πίσω;
    Ξέρω μωρέ, είναι πολύ δύσκολα..
    @λιτσα:
    Καλημέραα!Ευχαριστώ Λίτσα μου!
    Πολύ χαίρομαο που σ' αρέσουν!
    ;)

     
  • At 12:13 μ.μ., Blogger Sigmund_01 said…

    Δεν "εκμηδενίζονται" ποτέ...
    Πρέπει κάτι να μείνει, παρακαταθήκη για την συνέχεια :-)

    Καλή εβδομάδα κι από εδώ!

     
  • At 1:18 μ.μ., Blogger homelessMontresor said…

    Μεγιά το καινούριο σπίτι! Για το ποστ... δεν το συζητώ... ή μήπως να το συζητήσω? :Ρ

     
  • At 4:10 μ.μ., Blogger nosyparker said…

    Εμένα πάλι ξέρεις τι μου 'μεινε; Το "μη με ξαναπείς μωρό μου"
    Όντως να την κοιτάξουμε αυτή τη σύμπνοια κάποια στιγμή ;-)

     
  • At 4:54 μ.μ., Blogger VITA MI BAROUAK said…

    Όμορφο το νέο σαλούν bar...
    Κόκκινες μπότες, κόκκινα μαλλιά και ο σκορπιός μου κυνηγά την ταραντούλα σου...

     
  • At 5:25 μ.μ., Blogger sorry_girl said…

    @sigmumd:
    Καλή εβδομάδα γιατρέ..πήξαμε στις παρακαταθήκες λέμε!
    @montresor:
    Όχι να το συζητήσομεν διατί να μην το συζητήσομεν;!
    ;)
    @barouak:
    Ευχαριστούμε όλες!
    Και η ταραντούλα και η αραχτή κοκκινομαλλούσα και η sorry..!
    Ω!Τι μεγαλείο να είσαι παρών σ' αυτό το έργο!
    ;)

     
  • At 10:08 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αλλαγή ώρας, αλλαγή καιρού, αλλαγή και του blog της sorry. Άντε βρε, πολλές αλλαγές ήρθαν, και εις ανώτερα!
    Όμορφη,στιλάτη και αλέγκρα η κοπέλα που μας υποδέχεται!
    Ωραίο και το post. Τι γεύση έχει;;

    Καλημέρα μας!
    Μ.

     
  • At 10:59 π.μ., Blogger brainsick said…

    Πικρό, αλάτι σε πληγή..
    Τις καλημέρες μου sorry.

     
  • At 11:06 π.μ., Blogger sorry_girl said…

    @M.:
    Καλημέρα φιλενάδα!
    Γεύση; Σαν το δηλητήριο!
    χεχε!
    @brainsick:
    Καλημέρααα!
    Χωρίς καυτηριασμούς, κλείνουν οι πληγές;

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 ..Εννιά με δύο.. | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 
eXTReMe Tracker

Web This Blog
About Me


Name: Sorry girl
Home: Athens, Greece
About Me: "Δεν την πιστεύω απ'το Άργος τη γενιά σας , Λίβυες μοιάζετε δεν μοιάζετε ντόπιες , ο Νείλος μόνο θα έβγαζε παρόμοιες . Ή μοιάζετε με Κύπρισσες που χάραξε καλός τεχνίτης . Ή με Ινδές , στα σύνορα της Αραπιάς , όπως ακούω - που σελώνουν για αλόγατα καμήλες . Κι αν είχατε τόξα θα σας παρομοίαζα με τις αβάτευτες και αντροφόνες Αμαζόνες." Αισχύλου "Ικέτιδες"
See my complete profile

Previous Post
Archives
Links
Ιστορίες της πόλης. Που είναι όμορφη μόνο τα βράδια.